İki göz kırpma arasında...
Daha çok, daha çok!
-Daha çok! -Değerlim. Sihir yapmak çok yorucu.
Ve ben tam 542 yaşındayım.
Halbuki 200 bile göstermiyorsun.
Evet, ama her zamanki kadar kötüyüm.
Biraz dinlendikten sonra devam ederiz.
Çeviri: Puck:Robin
Arkadaşın cine benden söz etmediğin için çok sağol.
O arkadaşım değil. Benim kocam.
Kıskandığı için beni kutuda tutuyor.
Orada koruyor beni.
Şimdi kocam uyuyorken benimle sevişmelisin.
Eğer sevişmezsen onu uyandırırım ve kafanı koparır.
Yine mi aynı rüyayı gördünüz, ya seydi?
Cin'in karısı beni öldürtmeye kalkıştı. Ben de onu öldürdüm.
5 yıldır aynı kabusu görüyorsunuz. Ölen karınız aynı şeyi yapmaya kalkıştığından beri.
Onu ben öldürdüm.
-Bu bir kazaydı, ya seydi. -Evet, bir kazaydı.
-Allah biliyor ya ondan kurtuldunuz efendim. -Kurtulamadım, beni hala lanetliyor.
İzin vermeyin.
Dolunaya kadar evlenmek zorundayım, yoksa krallık sevgili kardeşime geçecek.
-Cehennemde sürünsün! -Babanız evlenmenizi istemişti.
Yapamam, o da beni öldürmeye kalkar, hepsi yapar.
Mecbursunuz. En kısa sürede evlenmezseniz krallıktan olursunuz efendim.
Ne anlama geldiğini biliyorum. Cin bile aldatıldı. Rüyadaki gibi tüm kadınlar haindir.
Hayır, sadece kötü bir deneyim yaşadınız.
Kadınlarla baş etmenin tek yolu hepsini idam etmek.
-Şey, aslında hepimiz aynı şeyi düşünürüz. -Evleneceğim, düğün olacak, gerdek gecesi de.
Fakat karım sabah idam edilecek. O beni öldürmeden ben onu öldüreceğim.
Ama bir prenses olmamalı. Ölümü sorgulanabilir.
-Bana haremden bir kadın seç, Cafer. -Neşeli ve mutlu biri olmalı.
Geleceği düşünmeyen biri.
Aramızda kalsın. Sadece başcellata haber ver.
Ama bu, hikayenin sonu değildi.
Duma'nın kafasının kesilmesinden sonra kral parmağını yaladı...
...ve ölü adamın kitabının sayfalarını çevirdi.
Yazılara bakarken öne doğru yığıldı.
Ve öldü. Kitabın sayfaları zehirliydi.
Böylece parmağını yalayan kral kendini öldürdü.
Yine mi geldin? Bu hafta altıncı kez.
Bu insanlar saatler boyunca sadece seni dinliyor. Bu bir mucize.
İnsanların ekmekten çok öykülere ihtiyaçları var.
Bize nasıl ve neden yaşayacağımızı öğretirler.
-Geciktiğim için üzgünüm baba. -Bu benim kızım Şehrazat. Sağ kolumdur.
Onun yanında rahatlıkla konuşabilirsiniz.
-Sultan nasıl? -Sultan delilik kurtları tarafından kemiriliyor.
Bana Uruk kralı Gılgamış'ı hatırlattı, dostu olan büyük bir savaşçı ondan...
-Sultanı iyileştirebilir misin? -Hayır, bunu ancak Allah yapabilir.
-Gılgamış nasıl iyileşti? -Genç bir kadın yaptı.
Nasıl olduğunu bilen yok.
Tamamen amatör. Acemi şansı.
Tecrübelerimden biliyorum, bu tür şeyler çok üzücü olabiliyor.
Şehriyar ne zaman hastalandı? Çocukken sarayda oynadığımız zamanlar çok mutluydu.
-Onu herkes severdi. -Delilik yavaş yavaş ilerler ve ruhu ele geçirir.
-Hiç yardımcı olmuyorsun. -Hastalar da böyle söyler, ama ne bilirler ki?
Bir başkasına danışayım mı?
Neden olmasın? Yarın yine gelirim.
-Şehriyar'ın bu kadar hasta olduğunu bilmiyordum. -Herkesten saklamaya çalıştım.
-Korkunç görünüyorsun baba. -Bu çok doğal. Delilerin en kötüsüyle uğraşıyorum.
Güçlü bir deli ile...
-Ne gerektiğini anladın mı? -Ne yapmam gerektiğini biliyorum, ya seydi.
Düğün gecenizin sabahında gelininizin idamını istiyorsunuz.
Erkenden.
Yöntem ile ilgili bir sorun var, ya seydi.
Düğünden sonra idam edileceğine göre o sultanın karısı olacak.
Geleneklere göre asılamaz ya da kafası uçurulamaz.
Detaylar, detaylar.
Merak etmeyin, ya seydi. Bir yol bulurum. Onu boğabilirim.
Evet, bunu istiyorum.
Fakat sıradan bir ip kullanamam, asil bir gırtlağa uymaz.
İllaki bir sorun çıkacak.
Ama ipek kullanabilirim. İpek bir urgan tüm yasal koşullara uyar.
Bana güvenin, ya seydi.
Yeter kızlar.
-Sultan bizi öldürecek. -Kim söyledi bunu?
Annem aşçıdan öğrenmiş. O da başcelladın yardımcısından.
-Bu bir sır. -Annesi asla yanılmaz. Ben de uşakların birinden duydum.
İçimizden biriyle evlenecek ve düğün sabahı idam ettirecek.
Bunu neden yapsın ki?
Çünkü o bir deli. Her şeyi yapar.
Kanın tadını alınca hoşuna gidecek ve sırayla hepimizi öldürecek.
Merak etmeyin, babamla konuşacağım.
-Baba seninle konuşmalıyız. -Burada ne işin var, çocuk?
-Acil bir durum baba. -Kadınlar buraya giremez.
Lütfen dinle beni, baba. Sultan'ın niyetinden bahsediyorlar.
Haremdeki kadınlar biriyle yetinmeyeceğinden,...
...hepsini öldürmekten zevk alacağından korkuyorlar.
Sultanın kardeşi olmasa, deliliği geçene kadar bir yere kapatırdık.
Çok sevecen bir çocuktu.
Babasının en sevdiği şehzadesiydi.
Bir gün düştüm ve bir yerimi incittim.
Gelip yaramı sarmıştı.
Kızım ben ne yapacağım? Buna katlanamam.
Öldürüleceğini bile bile haremden zavallı bir kız seçemem.
Bir çıkış yolu biliyorum, baba.
Sultan Şehriyar ile ben evleneceğim.
-Benim için kendini feda etmene izin veremem. -Bunu senin için yapmıyorum.
Bunu haremdeki kızları kurtarmak için yapıyorum.
Bunu Şehriyar ve kendim için yapıyorum. Onu seviyorum.
-Hayır, sen o çocuğa aşıktın, bu adama değil. -O çocuk hala onun içinde.
Onu bulmak için çok derinlere inmen gerekir. Çok değişti.
Sadece karısı ve kardeşinin ihaneti yüzünden değil,...
...mutlak güç de onun ruhunu kemirdi.
Değiştirebileceğini sanıyorsun, ama bunu yapamazsın.
-Buna inanmıyorum. -Şehrazat, dinle beni.
Sen benim tek varlığımsın. Yalvarırım sana.
-Bunu yapma. -Onu kendisinden kurtarabilirim.
Nasıl yapacağımı bilmiyorum, ama bir şeyler bulacağım.
O balkona çıktığında evli olacaksın ve kendi ölüm fermanını imzalayacaksın.
Beni seviyorsan lütfen... Lütfen bunu yapma.
-Ben ne yaptığımı biliyorum baba. -Ne yaptığın hakkında hiçbir fikrin yok.
Kardeşiniz Şahsenem en içten dileklerini iletmek için gelmiş.
Gebersin it oğlu it.
Affedilmek istiyor. Barış için çok iyi olurdu, ya seydi.
Halkı düşünün. Kardeş olduğunuzu gösterin.
Şahsenem, öldür onu. Öldür onu.
Aşkım.
Hainler.
Umarım bu sefer daha iyi bir atış yaparsın, sevgili kardeşim.
Rahmetli karın bana aşıktı. Hatırladın mı?
-Sultanın hazır olduğunu nereden bileceksin? -Bizi çağıracak.
Sanırım...
...pembeler Şehrazat'a yakışacak.
Seni çok zevkli gördüm, şef.
Beni hatırladınız mı, ya seydi?
Çocukken burada, sarayda beraber oynardık.
Sonra ben uzaklara gittim.
Çocukluğum hakkında bir şey hatırlamıyorum. Hatırlanacak ne var ki?
Neyiniz var, ya seydi?
Sana güvenmiyorum.
Bilmediğim bir şeyler dönüyor.
Sen Cafer’in kızısın.
Yine de evlenmene izin verdi.
Çok fazla rüya görüyorum. 40 gecedir...
...uyuyamıyorum.
Babam her gece bir kadeh şarap içip kurabiye yer.
Bu bir erkeğin uyuması gereken bir gece değil.
İşte.
Bir şey mi var?
Kurabiyede susam var.
Ben susam sevmem.
-Komik bir şey mi dedim? -Hayır.
Bana susamla ilgili bir hikaye hatırlattınız.
Dinlemek ister misiniz?
-Öykülerden de hoşlanmam. -Bunu beğeneceksiniz.
Ali Baba ve 40 haramiler hakkında.
40 haramiler mi? Kabus dolu 40 gece ve şimdi 40 haramiler. Çok tuhaf.
Fakat öykünün kendisinden daha tuhaf olamaz.
Ali Baba, Şam dışında yaşayan yoksul bir delikanlıydı.
En iyi arkadaşının ise bir hörgücü, dört bacağı...
...ve çok büyük dişleri vardı.
Safra, Suriye’nin en bilge develerinden biriydi.
Ali Baba'nın tek akrabası, ağabeyi Kasım'dı.
Biliyorum, Safra.
Kasım.
Kalk hadi. Kalkma vakti.
Hadi ama.
Kasım, kardeşinin aksine olabildiğince tembeldi.
Sana öykülerden hoşlanmadığımı söyledim.
İyi bir masalcı, dinleyenlerin ilk anlarda kendilerini kaptırmaları gerektiğini...
-...yoksa onları kaybedeceğini söylerdi. -Kaybettin.
Zira henüz size bahsetmedim...
...Kara Kuru'dan.
O yıllarda krallık haramilerden çok çekiyordu.
İçlerinde en çok cinayeti Kara Kuru işliyordu.
Bir canavar. Kara... Kuru...
-Kimse güvende değildi. -Ali Baba ile ne ilgisi var?
Ali Baba'yı zengin ve ünlü yaptı.
Hiçbir kervan korkusuz yola çıkamıyordu.
Kara Kuru'nun ne zaman saldıracağını bilmiyorlardı.
Kara Kuru gizlenmeyi çok iyi biliyordu.
O sırada Ali Baba pazar yerinde satmak için odun topluyordu.
Çok iyi kalpli biriydi.
Zengin olmak için çok yavaş bir yol bu.
Para kazanmak için çok iyi fikirlerim var.
Mesela erik şarabı yapmak için, erik ağaçlarını içkiyle sulamak gibi.
Ne düşündüğün umurumda bile değil, Safra. Bence iyi fikir.
Belki daha iyi fikirler bulabilirim.
Bunlar belalı mı diyorsun, Safra? Sanırım haklısın.
Safra'nın uyarısı Ali Baba'yı kurtardı.
Hayvanlar efendilerinden daha zeki olabilir.
Ve onlara güvenebilirsin.
Açıl susam açıl.
Otur!
Bu Kara Kuru olmalı.
Buna ne diyorsun? Susam, annemin kurabiyelere koyduğu tohumlar değil mi?
Peki neden susam?
Açıl susam açıl.
Oturun!
Açıl susam açıl.
Safra!
Zenginiz! Hiç böyle bir şey gördün mü?
Ancak rüyanda belki. Tabi rüya görüyorsan.
Yağmur yağıyor.
Anne, çamaşırları içeri al.
Yağmur yağmıyor ve annem öleli beş yıl oldu. Kalk hadi.
-Kahvaltıda ne var? -Temiz hava. Neden yatağın kenarında uyuyorsun?
-Düşeyim diye. -Kalk. Sana bir şey göstereceğim.
Taşınmak zorundayız. Belki haramiler mağaralarına kimin girdiğini öğrenirler.
-Payımı istiyorum. -Elbette. Hepsini tek başıma istemiyorum.
-Ama yarı yarıya değil mi? -Yarı yarıya.
-Ben mağaraya payımı almaya gidiyorum. -Hayır, tehlikeli olabilir.
-Kendime bakabilirim. -Yanına Safra'yı al.
-Yolu biliyor. Başının derde girmesini önleyebilir. -Safra mı? O bir deve.
"Kendime bakabilmem için bir deveye mi ihtiyacım var?" dedi.
Hem Ali Baba, hem de Safra başlarını salladı.
Kasım'ın kendine göz kulak olacak birine ihtiyacı vardı.
-Kasım'la Ali Baba'nın farkı neydi? -Ali'de Kasım'da olmayan bir şey vardı.
İyi bir kalp.
-İyi bir yürek insanı koruyabilir mi? -İyi yürekli birini tanıdınız mı?
-Hayır. -Neyse, Safra’nın yardımıyla Kasım mağarayı buldu.
Açıl.
Neydi ya?
Ali Baba, susamı hatırlatsın diye iki kurabiye vermişti.
Açıl susam.
Oturun.
Safra'yı da getirmeliyim.
Açıl...
Açıl arpa.
Açıl kapı!
Açıl susam açıl.
Tabi ya...
Kasım kendisini öldürttüğü sırada, Ali Baba kendisine yardım etmesi için...
...Morgiana adında bir hizmetçi kız tutmuştu.
Morgiana nasıl biriydi?
Kimilerine göre güzel biriydi, fakat zeki olduğu kesindi.
-Ayrıca bağımsız bir kişiliği vardı. -Sana benziyor.
Bana mı? Hayır, hiç sanmıyorum.
Hiç de benim gibi değil.
Hepsi bu kadar efendim.
Safra...
Ağabeyim nerede?
Kasım nerede?
Bu meraklıların işini görecektir.
-Sence başkasıyla beraber miydi? -Hayır, olsa yanında olurdu.
O iki ejderden de kurtulun. Bir işe yaramıyorlar.
Zavallı Kasım.
Gitmene izin vermemeliydim.
Kendini suçlama.
-Hadi hemen buradan gidelim. -Hayır...
Onu da yanımıza almalıyız.
Bu doğru olur mu? Haramiler cesedin gittiğini görünce...
...Kasım'ın ailesi ya da ortağı olduğunu anlarlar.
-Seni bulur ve aynısını sana yaparlar. -Biliyorum Morgiana...
...ama bir cenazeyi hak ediyor.
Onu burada akbabalara bırakamam.
O benim ağabeyim.
Kasım'a muhteşem bir cenaze töreni yapıldı. Haftalarca bu tören konuşuldu.
Kasım buralarda çok seviliyordu galiba.
Ne çok arkadaşı varmış.
Sizi memnun ettiğimizi umarız, Ali efendi.
"Şam Matemciler Birliği" öteki matemcilere benzemez.
Mustafa'nın kendini mezara nasıl attığını gördünüz mü?
Bunu ancak Şam Matemcileri yapabilir. Cenaze merasiminin yanı sıra zılgıt...
...ve diş gıcırdatma eylemlerini de ayarlıyoruz.
Ailenizde başka ölüm olursa lütfen bizi arayın.
Başka biri daha varmış.
Allah Allah, nasıl böyle bir hata yaptım? Bunu düzeltmeliyim.
Soyulduk şef. Altınlar ve mücevherler gitmiş.
Ne yapalım?
-Ne kadar? -Sadece birkaç çuval.
Bu durumda sadece iki ya da üç hırsız girmiştir.
-Onları da Şam’da aramamız gerekiyor. -Nereye bakacağız?
Cesedi gömmek üzere götürmüşler.
Son zamanlarda kimin pahalı bir cenaze düzenlediğini öğrenmeliyiz.
-Çok zekice şef. Asla aklıma gelmezdi. -Vallahi benim de.
Kesin zevzekliği.
Kılık değiştirip birer ikişer şehre inelim.
Yoksa bizi gördükleri an asarlar.
Kara Kuru ve adamları şüphe uyandırmadan şehre indiler.
Hırsızlara göre kendi başlarına gelmedikçe hırsızlık kötü değildir.
-Çok üzgünüm. -Yeni evinizi sevmediniz mi?
Elbette sevdim, ama keşke Kasım da burada olup görseydi.
Bu çok doğal. O sizin kardeşinizdi.
Herkesin kısmeti bellidir.
Ancak bunun tadını çıkaracak birileri de olduğunda daha iyi olur.
Kara Kuru'nun adamları iz üstündeydi.
Doğru adam olup olmadığını anlamak için Kasım'ın cesedini çıkardılar.
Kısa süre önce zengin olan,...
...Ali Baba'nın ağabeyine ait.
-Ali Baba nerede oturuyor? -Tepede, şehir parkını gören pahalı bir konakta.
-Çok güzel bir evi var doğrusu. -Satın mı alacağım be!
Onu ve o evde oturan herkesi öldüreceğim.
-Bu iş için kaçımızı istiyorsun? -Hepinizi.
Kaç kişiyi öldürmemiz gerektiğini bilmiyoruz.
40 kişi bekçilerin yanından nasıl geçeceğiz?
Nasıl olacak biliyorum. Ali Baba ve karısının...
...yarın bu saatlerde ölmüş olmasını istiyorum.
Kötü kalpli Kara Kuru şehre doğru ilerlemeye başladı.
Ali Baba ve evindeki herkesi öldürmeye hazırdı.
-Ne oldu? -Hiç, ya seydi.
Peki sonra ne oldu Ali ve Morgiana’ya? Kara Kuru onları öldürdü mü?
-Bilmiyor musun? -Elbette biliyorum, ama yoruldum.
Baksanıza sabah oldu.
Sabah olamaz. Benim için sabah asla gelmez.
Her zaman gecedir. Zamanı da ruhum gibi kaybettim.
Yani devam etmeyecek misin?
Evet, ama öyküler en iyi geceleri anlatılır.
En azından benim için öyle.
Yani güneş varken doğru havayı yaratmak zordur.
Sizce de öyle değil mi?
Bu bir numara. Bana numara yapıyorsun!
Hayır!
-Neyiniz var, ya seydi? -Gel benimle.
Birisiyle tanışmanı istiyorum.
-Kim bu adamlar? -Biz dostuz.
-Lütfen sakin olun. -Geri dur.
Bir şey söyle.
Ya seydi...
-Sakin olun lütfen. -Uzak dur benden.
Ya seydi...
Ali Baba'nın öyküsünü yarın gece bitireceksin, tamam mı?
Pazarda oturuyor ve insanlara öykü anlatıyorum.
Dinleyiciler beğenmezse gider. Dinleyicilerin ilgilenmezse...
..ölmüşsün demektir.
Kolay olacağını sanmıştım, ama değilmiş. Başlamadan kaybettim.
Daha önce de söylemiştim. İlk anlar çok önemlidir.
Çok iyi bir yerde bıraktım.
Haramiler, Ali Baba'yı öldürmek için Şam'a gizlice giriyorlar.
-Ne ile? -At arabasıyla.
Çok sıradan.
Daha enteresan olmalı. Öyküye yeniden başlayacaksın.
Dinleyicini tekrar kendine bağlamalısın.
-Nasıl? -Geçen gece sokakta yürüyordum.
Güneş daha yeni batmıştı ve bir anda...
...ölümle yüzyüze geldim.
-Senin için mi geldi? -Gördün mü?
Bağlandın.
Hala deli gibi. Öldürecek seni. Seni kaçırmak için plan yaptım.
Çok geç. Beni bulamazsa seni cezalandırır. Artık kaçamam.
-Peki ne yapacaksın? -Hikayelerimi dinleyince belki değişecek.
-Sonuçtan sen de emin değilsin. -Değilim.
Kara Kuru, Ali Baba'yı öldürmek için tüm çetesini arabayla Şam'a sokuyordu.
Ancak sıradan bir araba değildi bu.
Arabada 40 tane toprak küp varsa,...
...Kara Kuru küpleri nasıl açıkladı?
-Nedir bu ihtiyar? -Saray için 40 küp yağ.
40 küp yağ mı?
Çok zekice. Anlaşılan Kara Kuru'nun kara bir kalbi ve parlak bir zekası varmış.
Evet, öyleydi.
Doğal olarak Ali, nasıl bir tehlikede olduğunu bilmiyordu.
Korkması gerektiği zamanda korkmadı.
Onu nasıl koruyacağız, Safra?
O bir hayalperest.
Para kazanmak için kurduğu planlara baksana.
Ona göz kulak olacak biri lazım.
Evet, onu seviyorum.
O da beni seviyor mu?
Sen bir devesin. Sevgiden ne anlarsın?
Özür dilerim.
Sen bilge bir devesin.
Ayaklarım uyuştu.
Şu sağdaki ev Ali Baba'nın evi.
Sıcak limonlu çay istersiniz diye düşündüm, efendim.
Sağol, Morgiana.
Artık bana Ali demeye başlasan iyi olur.
Bu gece uyumayıp para kazanmanın yollarını arayacağım.
Neden efendim? Yani Ali.
Neden böyle şeyler düşünüyorsunuz? Zaten zenginsiniz.
Biliyorum, ama o şanstı. Hayatım boyunca hep şanslı kalmayacağım ya.
Tek istediğim şansım döndüğünde hayatta kalmak.
İki saat sonra ortalık durulduğunda dönerim.
-O zaman evdeki herkesi gebertiriz. -Zevkle, şef.
Sokakta bekleyen bir araba var.
Bir tüccarın arabası. Saraya gidecek yağ dolu küpler var.
Arabayı buraya bırakmak için birkaç saat izin istedi.
-İyice kontrol ettin mi? -Evet.
-Sana ne kadar verdi? -Hiçbir şey vermedi.
-Evde hiç yağımız kalmadı mı? -Yarın almamız gerekecek.
-Tüccarın küpleri yağla dolu demedin mi? -Evet.
Herhalde bu gece biraz almamızın mahsuru olmaz. Parasını sabah veririz.
Yaşam bazen yağ kandillerinin ışığı kadar titrek olabiliyor.
Morgiana, tahta bacaklı beyaz karınca yetiştirmek gibi harika bir fikrim var.
-Bence bu işe girmeliyiz. -Geldiler, Ali.
-Kim? -Paralarını çaldığın hırsızlar.
Bir fikrim var.
Beni izle.
Şef, sen misin?
Neredeyse başlıyoruz.
Duydunuz mu? Neredeyse başlıyormuşuz.
Mükemmel.
Yakalayın onları.
Kara Kuru'nun adamları onlar.
Kara Kuru’nun adamları kurutulmuş meyve gibi asıldılar.
Her şey sona ermişti.
Ya da tam olarak sona ermemişti.
Ali Baba, Kara Kuru ve çetesinin çöküşü üzerine muhteşem bir eğlence düzenledi.
Eğlencenin ilgi odağı ise Arap aleminin en ünlü isimlerinden biriydi.
Bugün bizim için şenlik var. Hepimiz eğleneceğiz.
Dostum Morgiana'nın yardımıyla Kara Kuru'nun çetesi...
..böcek gibi ezildi.
Morgiana'dan dans etmesini iste, Ali Baba.
Çok iyi bir dansözdür.
Bunu bilmiyordum, Morgiana. Ben dans etmeyi beceremem.
Sana gösteririm.
Bu komik değil. Hiç de komik değil...
Morgiana, ne yaptın sen?
Hepsi öldürüyor. Tüm kadınlar şeytandır. Nedensiz olarak öldürüyorlar.
Onun nedeni vardı.
Şarap koyarken dövmesini görmüştüm.
Sen olmasan ben ne yapardım?
Ali Baba ve Morgiana'ya ne oldu?
Ali Baba nihayet akıllıca bir iş yaptı...
...ve Morgiana ile evlendi.
Akıllı değilmiş, ama şanslıymış.
Başarılı olmak için Morgiana gibi birine ihtiyacı varmış.
-Onun gibi bir şey. -Yakın bir erkek arkadaşı da aynı şeyi yapardı.
Evet, ama Morgiana ona çok iyi bir eş oldu.
Bu tür şeyler mümkün, ama pek sık rastlanmaz.
Bir kez kötü bir deneyim yaşadınız diye...
Kötü... Kötü mü?!
Bana ne yapmaya çalıştığını biliyor musun? Onu seviyordum.
-Onu hala seviyor musunuz? -Çok derinde bir yerde çürüyor.
-Bu bir şeyi değiştirmez. -Beni öldürmeye çalıştı!
Bunun da bir önemi yok. Birini çok seviyorsan yaptığı her şeyi affedebilirsin.
Öykü böyle mi bitiyor?
Hayır, hayır...
İstanbul'dan gelen Fazıl ve karısı, Ali Baba'nın düğününe katılmışlardı.
Fazıl, Morgiana'nın gelinliğini hazırlamıştı.
Doğunun en iyi terzilerinden biriydi.
Ancak adam ve karısı sanki içleri doldurulmuş kürklü hayvanlara benziyorlardı.
Düğünde yıllardır görmedikleri olağanüstü bir arkadaşlarıyla karşılaştılar.
Kimle?
Bir kambur. Adı da...
...Bakbak.
Bakbak güzel isim.
Bakbak da adını seviyordu. Hatta kendisindeki pek çok şeyi seviyordu.
Kamburunu bile. Kamburu olmasa padişahın en sevdiği soytarısı olamazdı.
Ailemi hep desteklemişimdir. Özel bir şey peşinde koşmazlardı.
Abdullah amcam hariç. Dolandırıcılık ve kadın peşinde koşardı.
Fazıl, İstanbul'a dönünce, Bakbak'ı yemeğe davet etmişti.
Ve Bakbak yemeği asla geri çevirmezdi.
Prens Sinbat'ı tanıyor musunuz?
O kadar çirkindir ki sefalet bile suratına bakamaz.
Dalgalar bile tenezzül edip onu götürmez.
Ne zaman muz yese ağzına enlemesine sokar.
Karısının yüzü de öyle buruşuktur ki. Erik kurusu gibidir.
Öyle bir kadındır ki iki kere bakarsınız,...
...çünkü ilkinde inanamazsınız gördüklerinize.
Düğününde herkes sadece damadı öpmüştü.
Bakbak?
-Galiba öldü. -Ölmüş olamaz.
Dalga geçiyorsun, değil mi Bakbak? Bu da o şakalarından biri.
Balığın kılçığı boğazına kaçıp boğulmuş olmalı. Zavallı Bakbak.
Muhafızlara haber vermeliyiz.
-Bizi suçlayacaklar. -Bu bir kazaydı.
Yine de bizi suçlayacaklar. Padişah onu çok severdi.
İşte Bakbak'ı öldüren insanlar diyecekler.
-Müşterilerimizi kaybederiz. -Şöhretimizi kaybederiz.
İtibarımız yok olur, para kazanamayız, ne yaparız biz?
-Yan taraftaki doktora götürebiliriz. -Doktor değil, cenaze levazımatçısı lazım.
-Orada bırakalım. -Suç başkasının üzerine kalsın, ha?
İyi fikir.
Hadi bakalım.
-Burada bırakalım. -Tamam.
Hadi gidelim.
Kim o?
-Yardımcı olabilir miyim? -Doktoru görmeye gelmiştik. Arkadaşımız için.
Tabi çok geç olmadıysa.
Doktor Ezra için hiçbir vakit geç değildir.
Onu getireyim. Dostunuz hiç iyi gözükmüyor.
Tamam. Hadi gidelim.
-Ezra, bir müşterimiz var. -Yine meteliksiz bir serseri mi?
Hayır, parası ödendi. Şu an dışarıda.
Bir yere kaçmadan göster onu bana.
-Merdivenlerde, dikkatli ol. -Bir şey göremiyorum.
Ezra! Konuş benimle, Ezra.
Gözlüklerini takmalısın.
-Nasılsın? -Bilmiyorum.
-Bilmiyor musun? Sen doktorsun. -Öyleyim. Bilmediğim bir şey söyle.
Dostların iyi olmadığını söylediler. Eminim kocam seni iyi edecektir.
-Hayır, edemem. -Evet, edersin.
Hiç sanmıyorum. O ölmüş...
-Merdivenlerden yuvarlandı. -Bu korkunç bir kaza.
Bu senin itibarını yok eder.
Ne yapacağız şimdi?
Çok tanıdık görünüyor.
-Bu padişahın soytarısı. -Evet, zavallı Bakbak...
-Onu iyi tanırdım. -Lanetlendik, bizi suçlayacaklar. Biz yabancıyız.
Onu yukarı çıkarmama yardım et hadi.
İnsanların zorunlu durumlarda bu kadar yaratıcı olabilmeleri şaşırtıcı.
Ezraların kumar oynaması gerekiyordu. Kumar, bir şey elde etmeye çalışırken...
...hiçbir şey elde edememenin tek yoludur.
Yabancı bir şehirde yalnız olmak kadar kötüsü yok.
Kollarını kaldır. Böylece daha kolay kayar.
Sanki şu anki yaptıklarımızı beğenmiyor gibi.
Saçmalama. Olaya iyi tarafından bak.
Buda, bana bir işaret gönder. Yabancı bir şehirde terk edilmediğimi göster.
Hırsızlar, eşkıyalar!
Ellerim ölümcüldür.
Ölmüş... Ellerimin ölümcül olduğunu söylemiştim.
Seni tanıyorum. Sen şu ünlü Bakbak'sın.
Padişahın soytarısı.
Neden bacamdan aşağı indin?
Bu şaka tüm şehri kahkahaya boğacak.
Sana çok gülecekler, soytarı Bakbak!
Hayır, bana gülecekler. Seni öldürdüğümü söyleyip...
...beni asacaklar. Bir şeyler düşün, Hi Ching.
İmdat! Cinayet! Saldırıya uğradım.
Benden para alamazsın. Benden tek kuruş alamazsın, anladın mı?
Muhafızlar! Bu adamı tutuklayın.
-Beni öldürmeye kalktı. -Sen de onu öldürdün.
Yok canım.
-İçmişsin sen. Bu Bakbak. -Padişahın soytarısı.
Bakbak mı?
Ve onu öldürdün.
Neden öldüreyim ki?
Daha tanışmıyorduk bile.
-Buna hakim karar verecek. -Ve karar verdiğinde...
...seni asacağız.
Jerome Gribben'ın duruşması o yılın en büyük etkinliğiydi.
Dava ile saygıdeğer hakim Sıddık ilgilendi.
Hakim Sıddık beceriksizin tekiydi, ama hakim olduğundan kimse farkına varmazdı.
İdam edilmesini talep ediyorum. Asılarak idam edilsin.
-Onu neden öldürdün? -Beni soymaya çalışıyor sandım.
Bakbak mı seni soyacaktı? 40 yıllık yargıcım bu duyduğum...
-...en kötü bahane. -Bir hata yaptım.
Orası kesin.
Tüm İstanbul zavallı Bakbak'ı özleyecek.
Onun gibi birini bir daha asla göremeyeceğiz.
Sonsuz şakalarla dolu bir adamdı.
Sonsuz şaka? Güzel laf.
Hemen yazın bu lafı, yoksa unutabilirim.
Bakbak bizim hayatlarımızı aydınlatıp, bizi güldürmeyi başarıyordu.
Ona canı yürekten gülüyorduk. Kendi ne kadar küçükse kalbi de o kadar büyüktü.
Onu tanıyorduk. Onu seviyorduk.
Onunla gülüyorduk. Onu ölünceye kadar hatırlayacağız.
Seni asılarak idama mahkum ediyorum.
Hayır! Hayır, lütfen, hayır.
-Kim bu Çinli? -Zavallı kamburu ellerimle ben öldürdüm.
Hayır, Bakbak'ı ben öldürüp onu Çinli'nin bacasından attım.
-Hayır, zavallıyı ben öldürdüm. -Anlayamadım.
Ellerim ölümcüldür.
-Ona kazayla çarptım. -Gözleri iyi görmez. Bu yüzden onu asamazsınız.
-Balık kılçığıydı. -Hala İstanbul'un en iyi terzisiyim.
Yeter bu kadar!
Sanırım onlardan şiş kebap yapacağız.
Majesteleri...
Soytarım Bakbak'ı kim öldürdü?
Ben yaptım!
Kimi asacağım, ya seydi?
Kimseyi. Bu bir kazaydı.
Bakbak benim soytarım olduğu kadar arkadaşımdı da. Onu iyi tanıdıysam...
...böyle bir ölümden memnun olmuştur. Bu onun son şakasıydı.
Sevgili Bakbak'ın komik olması için canlı olmasına gerek yok.
Ölüsü bile bizi kırıp geçirmeye yetti.
-Öykü böyle mi bitiyor? -Pek sayılmaz.
-Oradan çıkarken birini gördüler... -Bu farklı bir hikaye!
Bu en güzel olanı. Olağanüstü, heyecanlı ve korku dolu.
Bana tekrar numara yapma. Bir kez başladın mı gerisini öğrenmek isterim.
Bunda şeytani bir şey olduğunu görebiliyorum.
-Öyküler şeytan işi. -Atalarımız öyküler ahlak dersi verir der.
-Bakbak'ın ölümünden ne ders çıkıyor? -Doktor, Fazıl ve diğerleri...
...yaptıklarının sorumluluğunu almayı öğrendiler. Hepimiz almalıyız.
Almış olsalardı Bakbak'ın ölüyken insanları güldürmek gibi bir kaderi olmazdı.
Evet öyle. Öyküler düşündüğümüzden daha basittir.
Örneğin bu yeni öykü...
Hayır...
Neyiniz var, ya seydi? Sizin için ne yapabilirim?
Seni öldürmek üzereydim ve sen kalkmış ne yapabileceğini soruyorsun, ha?
-Sizin için endişeleniyorum. -Kendin için endişelensene.
-Sizin için endişeleniyorum, aşkım. -Neden?
Sizi seviyorum.
-Neden? -Bana ihtiyacınız var.
İşler kötü gidiyor. Sultan bir şansı daha kaçırdı.
Kardeşi Şahsenem kaçırmazdı.
Eli bile titremezdi. Cellat dostuydu.
Kimileri yanlış kardeş sultan oldu diyor.
-Ölümle karşılaşmaktan söz ettin. -Onunla karşılaşmadım, yanından geçtim.
Olan biteni bir dostuma anlattım. O da sokakta...
...ölümü gördüğünü ve ölümün ona korkunç bir şekilde baktığını söyledi.
O kadar korkmuştu ki o gece Samara'ya taşındı.
Neler olduğunu görmek için ölümle karşılaşmaya gittim.
Sonra?
Bu da başka bir zaman. Seyircilerini beklentide bırakmayı öğrenmelisin.
Kalabalık, mahkeme salonundan çıkarken...
...Semerkant’a gitmekte olan, Afrika'nın en ünlü sihirbazı Mustafa çıkageldi.
İnsanı delen gözleri, baştan çıkartıcı sesi...
...ve dostları bile uzak tutan tavırları olan bir adamdı.
O bir odaya girdiğinde fareler bile donup kalırdı.
-Fakat bu öykünün kahramanı o değil. -Kim peki?
Kim mi? Şey...
...Alaaddin.
Sahtekar, hepsi sahtekar.
-Bu yarış şikeli dostum. -Herkes bunun farkında, Alaaddin.
Benim gibi dürüst insanları habire sövüşlüyorlar.
-Dürüst olan kaybediyor, dostum. -Neyse, işe geri dönelim.
-Özür dilerim. -Kesem! Soyuldum!
-Ne oldu bayım? -Biri bana çarptı ve kesemi yürüttü.
Ne tarafa gittiğini gördüm. Şu tarafa gitti.
Faytondaki kim acaba?
Hadi öğrenelim.
-Vay canına, kim bu? -Prenses Zübeyde, halifenin kızı.
Sanırım aşık oldum.
-Sen nereden çıktın be? -Dünyanın öbür ucu, Afrika’dan.
-Ne istiyorsun benden? -Sakin ol, Alaaddin.
Halifenin muhafızlarına benziyor muyum?
-Ben hep sakinim. -Adımı nereden biliyorsun?
-Babanın bir arkadaşıyım. -Hiç arkadaşı olduğunu bilmiyordum.
Çok az, sadece ben.
Baban o kadar sinsiydi ki bir tirbüşonun gölgesinde saklanabilirdi.
Sen onu tanıyorsun.
-Zengin olmak ister misin? -Evet, ama çabuk.
-İş mi? Karanlık bir iş mi? -Karanlık, gölgeli, derin bir iş.
-Yağlı bir iş. -Ne yapmam gerekiyor?
Önce uygun musun bir bakalım.
Güzel. Yarın sabah şehir kapısının önünde buluşalım.
İyi niyetimin küçük bir göstergesi.
-İlk iş olarak bunu yapmıştım, anne. -İkinci bir görüş almanın zararı olmaz.
Tadına göre sahte değil.
Babanı tanıdığını söyledi, öyle mi?
-Sen de inandın mı? -Hayır, paraya inandım.
Senden büyük bir şey istemiş olmalı. 20 altın çok pahalı bir tanışma doğrusu.
Bu paraya dört kişiyi öldürtebilirdi.
Burada sadece 19 sikke var.
Üstüme iyilik sağlık. Yaşlı anneni mi suçluyorsun?
Seni bir altın yürütmekle suçluyorum.
-Beni gördün mü? -Hayır, ağırlığından anladım.
Ben de ellerim hassasiyetini kaybetti sandım.
Senin yankesici ellerine bir şey olmaz, anne. Sen en iyisisin.
Anneye nasıl yağ çekilir iyi biliyorsun.
-Yarın sabah Mustafa’yla buluştuğunda dikkatli ol. -Güven bana.
Rahmetli baban da öyle derdi. Ama kimse ona güvenmezdi.
Böylece Alaaddin ve Mustafa Semerkant'dan çıktılar.
Alaaddin Mustafa'ya güvenmiyordu.
Ama paranın olduğu yerde Alaaddin risk almaya hazırdı.
Böbürlenmek istemem, ama birebir sihir kavgasında kimse beni alt edemez.
-O kadar güçlüysen neden benden yardım istedin? -Her gücün bir sınırı vardır.
Benim için bir eşya çıkarmanı istiyorum.
Anlatamayacağım kadar karmaşık sebeplerden dolayı kendim alamıyorum.
Sihir kurallarıyla ilgili. Kurallar sıkıcıdır, ama kesinlikle uymak gerekir.
-Peki ama neden ben? -Babanın arkadaşı olduğuma inanmadın mı?
-Bir an bile inanmadım. Neden ben? -Ruhunda hırsızlık var.
-Ne yapmamı istiyorsun? -Bir mezara girmeni istiyorum.
Orada eski bir lamba göreceksin. Lambayı bana getirmeni istiyorum.
Ne mezarı?
İşte orada.
-Payım ne kadar? -Bunu döndüğünde konuşuruz.
-Hayır, şimdi konuşalım, yoksa gitmem. -50 altın.
50 altın mı? Bana hakaret ediyorsun dostum.
Ben kendi gölgeme bile güvenmem. 200 altın.
Tamam. İşte yarısı.
Çok kolay verdin. Daha fazla istemeliydim.
O kadar gençliğimi hatırlatıyorsun ki bana.
İşte şu yüzüğümü al. Herhangi bir tehlikeyle karşılaşırsan onu ovuştur.
Tehlike mi, nasıl bir tehlike? 200 yeterli değil.
Anlaşma anlaşmadır.
Sonradan kazık atmaya kalkma.
Yaparsan Hektor'un tüyleri üzerine yemin ederim ki, düğün gününü göremezsin.
-Hektor da kim? -Kargam ve en iyi dostum.
Alaaddin nasıl bir tehlikeye atıldığının farkında değildi.
Eğer farkında olsaydı 200 altını almazdı.
Belki de alırdı.
Hadi, hadi!
Alaaddin, lambayı aldın mı?
Lambayı bana ver. Böylece çıkman kolaylaşır.
Kendim çıkabilirim. Sorun değil.
-Uslu çocuk ol da ver lambayı hadi. -Ben uslu çocuk falan değilim.
-Hemen ver lambayı, yoksa kızacağım bak. -Ben senden önce kızdım.
Bu eski numaraya kanacak kadar aptal mı sandın beni?
Lambayı alacaksın, sonra da paramı vermeden tüyeceksin.
Bu benim mesleğime bir hakaret sayılır.
-Paramı alınca veririm lambayı. -Tüyeceğimi mi sanıyorsun?
Evet. Senin sinsi bakışlarında meymenet yok.
-Seni ciğeri beş para etmez çapulcu seni! -Gücüme gidiyor ama.
Seni yetiştirecektim. Şimdi seni derinlere yolluyorum.
Lambayı mı istiyorsun? Al da başına çal!
Allahın cezası!
Mustafa, Mustafa! Neden her zaman kendini kaybediyorsun?
Neden? Lambadan da olduk, iyi mi?
Neyse çalınacak daha çok şey var. Eve gideyim bari.
Ortada bir kriz vardı ve kriz anlarında sihirden daha etkili bir şey yoktur.
Sen de kimsin?
Ömer Hayyam.
Ben yüzüğün ciniyim, başka kim olacak? Bak.
Orijinallik damgası.
Daha fazla soru yanıtlamadan önce bir sorum olacak. Dumanım ne renkti?
-Hödö.. höbö... -Mavi miydi?
-Lö... lö... -Eğer mavi idiyse melankoli ve üzüntü yaşıyorum demektir.
Yani kendime daha fazla vakit ayırmalıyım.
Ne istiyorsun? Benim düşmanım var, migrenim var... Var da var...
Sence ne isteyebilirim?
Tabi ki dışarı çıkmak istiyorum!
Ben, ben, hep ben. Ya benim duygularım?
"Beni oraya götür, buraya götür. Yanıyorum söndür beni."
Anneciğim ölüciiz, ölüciiz. Ölmek için çok gencim. Allahım, Allahım.
Hadi toparla kendini!
Koru beni. Daha 719 yaşındayım.
Daha rejim yapacaktım. Zayıflayıp modelliğe başlayacaktım! Lütfen!
Çıkar bizi buradan.
Sen hiç "lütfen" diye bir kelime duymadın mı?
Senin için çalışıyorum diye bana bir köle gibi davranmanın lüzumu yok.
Anladın mı?
Ah, ışık! Göremiyorum, kör oldum. Çok parlak.
Kemiklerim ağrımış.
Eve gitsem iyi olur. Hadi selametle.
Anlayamıyorum.
Mustafa bu eski lamba için neden Semerkant'ın en iyi hırsızını seçti?
-Ne anlamı var? -Bir değeri olmalı, yoksa bu kadar zahmete girmezdi.
Haklısın evladım. Belki de pahalı bir antikadır.
Orada öyle sap gibi durmasana, konuş onunla.
Neden ben?
Ben zavallı yaşlı bir kadınım. Hem o senin lamban.
İyi akşamlar.
Konuş benimle, ey zavallı ölümlü.
-Kimsin sen? -Kim miyim ben?
Ben kim miyim?!
Beni nasıl hiç duymadın?
Ben lambanın ciniyim.
Lambanın cini!
Dilekler, para, hayaller.
Erken ve korkunç ölüm.
-Şey... Sonuncusunu unutun. -Sen yüzüğün cini misin yoksa?
Yüzüğün cini mi dedin?
Çeşitli tehlikelere göğüs germiş ben mi?!
Asla! Onun güçleri benimkinin yanında...
...devede kulak kalır.
-Her istediğimi yapar mısın? -Hayır!
Hıım... Belki de evet. Bilmiyorum. Test sonuçları belirsiz çıktı.
-Neler yapabilirsin? -Ne mi yapabilirim?
Ne yapabilirim acaba? Bilemiyorum.
Her şeye ne dersin, mesela?
Üstün bir mevki için.
İşte böyle başladı.
Alaaddin, bir hırsız, hırsızın oğlu, hırsız sülalesinden gelen bir hırsız.
İstediği her şeyi alabileceğini öğrendi. Tek yapması gereken istemekti.
Eee sonra...?
-Ne istedi peki? -Bunu yarın gece anlatırım.
Yarın gece değil, bu gece istiyorum.
Hepsi senin suçun. Anlattığın hikayelerin ben sarmasını sağladın...
-...ve güzelliğinle. -Güzelliğin hikayelerimle ne ilgisi var?
Bir an için kendimi kaybettiğimde yüzüne bakıyorum ve ayrılamıyorum.
Lütfen, Alaaddin'e ne olduğunu anlat.
Yarın gece, ya seydi...
-Sana emrediyorum. -Emir üzerine anlatılacak hikaye aynı olmaz.
Hepsi numara.
Öfkelendiğinde Mustafa’ya ne olduğunu hatırla, lambayı kaybetmişti.
-Anlat. -Yarın gece.
Cellat!
Yarın geceye kadar sabret.
Yarın gece.
-Haberler ne? -Bağdat'dan gelen biri sizi görmek istiyor.
Başcellat. Hangi rüzgar attı seni?
Efendim, Sultan evlendikten sonra karısını öldürmeyi planlamıştı.
-Delirmiş. -Ancak bunu başaramadı ve eşi hala hayatta.
Daha iyi. Desene zayıf.
İnsanlar zayıf birinin izinden asla gitmezler.
Buraya sultana ihanet için gelmedim.
Çıkarlarımı korumak için geldim.
Sultan insan öldüremeyecek kadar yumuşak.
Bu yüzden işsiz kaldım.
Oysa siz ip, balta ve bıçak kullanmaktan çekinmezsiniz.
Eğer Sultanın yerine geçerseniz...
Sen merak etme. Sultan olduğumda sana çok iş düşecek.
Bağdat sokakları darağaçlarıyla dolu olacak. Her köşede bir idam.
Sana söz, senin için yeni bir altın çağ olacak.
Eksik olmayın, ya seydi.
Eksik olmayın.
Bağdat'a yürümeye hazırlanın.
İntikamımız alınacak, yarim.
-Gülmüyordu aslında, değil mi? -Hayır, gülmüyordu.
Alaaddin’in hikayesini bitirmen için canını almadım.
Doğru düzgün anlat.
Bir fırtına çıkmıştı, değil mi?
Evet çıkmıştı.
-Ne söyledin? -Sadık ve itaatkar hizmetkarınızım.
-Ne anlamadım? -Hiç, formaliteden bir şey işte.
Sözleşmenin küçük puntolu yazıları yani.
-Hepsi bu kadar efendim. -Bana itaat etmek zorundasın, değil mi?
İtaat mi...? Sana mı?
Seni işkenceler denizine atmalı.
Ayaklar altında çiğnemeli.
Evet, istediğiniz her şeyi yaptırabilirsiniz.
Yağmuru durdurmaya ne dersin?
Efendi Alaaddin’in başka dileklerinin de olduğundan eminim.
Evet, ben Prenses Zübeyde'ye aşığım.
-Halifenin kızı. -Aşk mı?
Onu tanımıyorum, ama yolda bir arabada gördüm onu.
Genelde kalabalık bir odada olur bu olay. Seninki bir tuhafmış.
-Onu istiyorum. -Sana her şeyi veririm, Efendi Alaaddin.
Ama söz konusu insan kalbi ise, gücüm yoktur benim.
Tüm dünyada istediğin her şeyi alabilecekken...
...isteye isteye elin yelloz kızını mı istiyorsun?
Yazık sana verdiğim emeklere.
-Cin evladım, ne istersek veriyor musun? -Ne isterseniz, anneciğim.
Yok artık, senin torunun olacak yaştayım.
-Para falan diyorum, nasıl olur. -Allah için başka bir şey istesen şaşardım.
Para, çil çil para. Paran varsa sihire ihtiyacın yok.
Bunu istediğinden emin misin?
Para güzeldir, herkes para ister.
Neden daha heyecan verici bir şey istemiyorsun?
Peki, uçan bir makine nasıl?
Uçan makine mi? Bütün dünyayı uçarak geçesin diye mi?
Sen içkini yudumlarken, kızın biri durmadan fıstık ikram etsin diye mi?
Uçan makine ha? Şimdilik parayla idare edelim.
Güzeller güzeli Prenses Sumak ile oğlu Prens Alaaddin'e yol verin ağalar.
Alaaddin'in annesi zenginliklerinin görkemini gözler önüne serme yoluna gitti.
Bekleneceği gibi, işe yaradı da.
Başka önemli konular da vardı, majeste.
Oğlun Gülnar pek öyle düşünmüyor anlaşılan.
Sayın Majesteleri. Huzurlarınızda Prens Alaaddin...
...ve annesi Prenses Salya Sumak.
Listemde yoklar. Burada olmamalıydılar.
Onlar hakkında hiçbir şey bilmiyorum, majeste.
Bu senin için büyük bir sorun.
Kapıdaki muhafızları aşıp nasıl huzuruma geldiniz?
Kartvizitimizi gösterdik.
-Nasıl yani, ne kartviziti? -Karşı konulmaz kartvizitler.
Bu tür kartvizitlere hiçbir saray görevlisi karşı koyamaz
Annem ve ben bunları size Suman'dan getirdik.
Size layık olduğunu umarız, majeste.
-Kusursuz. -Hepsi sizin, efendim.
Gördüğüm en cömert hediye, Prens. Sarayda her zaman sıcak karşılanacaksınız.
Ve kaldığınız sürece sizi rahat ettireceğiz.
Aslında oğlum sormaya utanıyor.
Biz buraya kızınız Zübeyde'nin güzelliğini duyup geldik.
Oğlum Prens Alaaddin kızınızla evlenmek için rızanızı istiyor.
Bu ne cüret.
Suman'dan gelen iki elin insanı büyük halifenin kızıyla evlenmek istiyor.
O iki elin insanı boş elle gelmedi. İki milyon altın.
Halife aşağılık hediyelerinizi istemez.
İki milyon hiç de aşağılık değil.
-E tabi bu başlangıç. -Ama majesteleri, oğlumla kızınız.
Ha, tamam, tamam. Üzgünüm, biraz geciktiniz.
Büyük vezirimin oğlu Gülnar, kızımla sözlü.
Hatta üç gün sonra düğünleri yapılacak.
-Baba. -İyi insan lafın üstüne gelirmiş. Bu Prens Alaaddin.
-Seninle evlenmek için rızamı istedi. -Korkarım geç kaldım.
Sizi daha önce bir yerde gördüm mü?
Sizi daha önce görseydim kesinlikle hatırlardım.
Size bir evlilik hediyesi getirdim.
-Çok cömertsiniz, Prens Alaaddin. -Evet bence de...
Çok vericidir kendisi.
-Hediyeleri geri alabilirsiniz isterseniz. -Hayır, hayır. Onlar sizin.
Söyle cin. O budalanın prensesimle evlenmesine nasıl engel olurum?
Onu domuza dönüştürelim. Hatta kızarmış domuza.
Çok cazip, ama bana göre değil. Geçiniz, başka?
-Bir kazaya ne dersiniz? -Çok kaba.
Efendi Alaaddin, bir şey yapmadan önce...
...Prenses Zübük, Zibidü, ya da adı her neyse, size aşık mı onu bir öğrenin.
Belki de hadımağası Gülnar'a aşıktır.
Kadınlar sık sık kendilerine layık olmayanlara aşık olurlar.
Tam tersi de geçerli.
Erkekler sık sık kendilerine layık olmayan kadınları seçer.
-Neden? -Aşkın layık olmakla bir ilgisi yoktur.
Aşk bir çılgınlıktır. Prens de dilenci de bunu kontrol edemez.
Kadınlar kendilerine layık olmayanları seçerler diyen sen miydin, cin mi?
Cindi.
Ne var Cafer? Devlet işleri için çok erken canımı sıkıyorsun.
Getirdiğim haberler canınızı daha da sıkacak.
Kardeşiniz size karşı bir ordu topluyor.
-Nihayet kendini gösterdi, ne kadar büyük? -Yeterince büyük.
Yiğidim gel koynuma...
Öldür onu Şahsenem!
Hainler!
Muhafızlar!
Kadınların kendilerine layık olmayanlara varmalarında haklısın.
Belki de beni değil Gülnar'ı seviyor.
Öğrenmek için vaktimiz var. Haftaya evleniyorlar.
Hayır, Gülnar ve Prenses yarın evleniyorlar.
Sen nereden geldin ufaklık?
Hadi gel bakalım.
Yarın evleniyorum.
Hem de başvezirin oğlu, Gülnar ile.
Her şey kararlaştırıldı.
Sen anlamazsın. Devlet işleri...
Fakat büyüleyici bir gençle tanıştım.
Onu düşünmemin hiçbir anlamı yok.
Keşke...Tüm dillerdeki en hüzünlü kelime...
...keşkedir.
Efendi Alaaddin, neler öğrendiniz?
Gülnar'ı sevmiyor. O beni seviyor.
Sen her zaman yaramaz, haylaz bir şebektin zaten.
-Anneme biraz önce anlattım... -Prenses ve Gülnar...
-...bir saat önce gizlice evlendiler. -Olamaz.
Başvezir sihirli maymunlar gibi ufak ayrıntıların...
...oğlunun tahttan uzaklaştırılmasına izin vermez.
Elbette vermez. Baksana ona. Zeki, varlıklı, hoş...
...ve esnek.
-Evliliğin gereğini yerine getirdiler mi? -Henüz değil, ama her an olabilir.
Dünyevi konularda pek bir cambazmış diye duydum.
Gülnar dünyaya tekrar gelecek olsa yine kendine aşık olurdu.
Her şey olacağına varır.
Güzel şeyler düşünmeliyim.
Sumanlı genç Prens gibi.
Kuşum... Ben geldim, kocan ayol.
Başka kim olabilirdi ki? Buradayım.
Tatlım o kadar güzelsin ki, şey kadar..., işte şey...
Şey kadar...
Sorun değil hayal edebilirim.
Gülnar...?
Neredesin?
Bu kızıma ve bana hakaret demek.
Kokuyorsun be!
Bütün bir geceyi kenef deliğinde geçirseniz siz de kokarsınız.
Kenefin deliğini kızıma tercih ediyor. Bu zibidinin ciddi sorunları var, Esat.
Bu nikah iptal edilmiştir!
Düş önüme eşek sıpası seni!
Üç milyon altın, kızımla evlenmek için cömert bir başlık, Prens Alaaddin.
-Onu seviyorum. -Altın her zaman işe yarar.
Ancak kızımın alışık olduğu şekilde yaşayacağından emin olmadan onu veremem.
-Bir sarayın bile yok. -Ama yaptırıyorum.
Ne zaman gözlerimle görürüm o zaman alırsın kızı.
Bir hafta içinde hazır olacak.
Müteahhitleri tanımıyorsun, evlat. Bu saray bir yılda inşa edildi.
-Benimki bir haftada bitecek. -Bir hafta mı?
İster inan, ister inanma, seni sevdim, Efendi Alaaddin.
Ömrüm boyunca tam 200 efendi gördüm.
Ve sen içlerinde en düzgün olanısın.
Ama unutma. Hala yüzümde Hz. Süleyman'ın laneti var.
Ve ortam oluşursa sana her an ihanet edebilirim.
-Tabi ki. Sana gücenmem. -Gücenmezsin demek.
-Hayatımı sürdürmek zorundayım. -Hepimiz öyle değil miyiz?
Belki de. İşte saray.
Evet, ölümlüler, hani benim övgülerim?
-Muhteşem! -Tac Mahal'dan bu yana en iyi çalışmam.
Hadi gidip balıkları besleyelim.
Evet, böyle daha iyi.
O gün herhalde Alaaddin'in en mutlu günüydü.
Halbuki biraz daha kötümser olmalıydı.
Çünkü kötümserlerin her şeyden haberdar olduğu söylenir.
Mustafa. Çok çalışıyorsun.
Haklısın, Hektor. Öğrenecek o kadar çok şey var ki.
Çıplak kaldım! Ne oldu bana böyle be?
-Hektor'un tüyleri üzerine yemin etmiştim. -Nee, benim tüylerim üzerine mi?
Söyle bana, Harp. Alaaddin mağarada öldü mü?
Hayır, O ölmedi... Hem de bugün evlendi...
Mustafa da küplere bindi...
Kiminle evlendi ya?
Çok zeki bir çocuk olduğu belliydi zaten...
Semerkant Prensesi'yle evlendiğine göre...
Şans onun da yüzüne gülecek demek...
Lanet lambayı ele geçirmiş!
Eskici geldi, hanım. Eski lambaları alırım.
Yenisini veririm. Gelin, görün.
Ver eskiyi, al yeniyi.
Daha çok erken.
Evet aşkım, erken.
-Bu yüzük çok güzel. -Senin olsun.
Çok cömertsin aşkım. Her zaman böyle zengin miydin?
Her zaman.
Babam zengindi, onun da babası zengindi.
-Suman'ın en köklü ailelerindeniz. -Sana yakışıyor.
Bir prenste olması gereken, ama olmayan her şeye sahipsin.
Yakışıklısın, gururlusun, cömertsin.
-Ama annen... -Şey, annem biraz gariptir.
-Ne yapalım, o da öyle biri. -Hayır, onu bu yüzden seviyorum. Çok farklı biri.
Temiz hava gibi. Onun gibi birini hiç tanımadım.
Ben de senin gibi birini hiç tanımadım.
Birbirlerini seviyorlardı. Gözleri başka bir şey görmüyordu.
Etraflarında olan biteni de.
Neden eskiyi alıp yenisini veriyorsun? Bir iş var bunda.
Yok vallahi bir iş, abla.
Benim geldiğim yerde eskiler çok değerlidir.
Hey, eski karımı versem yenisini verir misin?
Yok abi. Bu sefer sadece lamba.
Ver eskiyi, al yeniyi.
Alaaddin bir şey sezinlemedi mi? Tehlikeyi hissetmiş olmalıydı.
Normalde hissederdi, ama aşıktı.
-Bu her şeyi değiştirir demek? -Evet.
Erkeklerin ve kadınların karakteri değişiverir.
-Senin gibi mi? -Evet, babam benim hiç evlenemeyeceğimi düşünürdü.
Evlilikte her iki eşin de özveride bulunması gerektiğini söylerdi.
Bense bunu yapamayacak kadar inatçıydım, ama değiştim.
Aşk bu olmalı. Bana Alaaddin'den söz et.
Eski lambalara yenisini veriyorum.
-"Eski lambaya yenisi" mi dedin? -Evet, bu bulunmaz bir fırsat.
İnsanlar fırsatları sever.
Buyrun, teşekkürler.
Herkes fırsatları sever.
Neler oldu?
-Lambam nerede? -Yer yarıldı içine girdi.
Ah Mustafa ah. Şimdi Prensesim, Prensi olmadığımı öğrenecek.
Ya Halife, ona verdiğimiz paraların küle dönüştüğünü gördüğünde ne olacak?
Tüysek iyi olur, evlat.
-Bizim ailede kimse kaçmaz. -Kim demiş, bak da gör şimdi.
Neler oluyor?
Herkes nerede?
-Saraya ne oldu? -Gitti, güneşin altında eriyen karlar gibi.
Her şey sahteydi, saray ve zenginlik diye bir şey yoktu.
Kocan da hırsızlık soyundan gelen bir hırsızdı alt tarafı.
Yalan. Söyle ona, Alaaddin.
-Ne diyeceğimi bilemiyorum. -Utanmamalısın oğlum.
Biz geçmişimizle övünüyoruz kızım. Ailemiz çok soyludur.
Asya’nın en soylu hırsız sülalesine sahibiz.
Bu bana prens olduğunu söylediğin için.
Ama bu Mustafa. Her söylediğine inanma.
Yalan söylemesi için bir nedeni yok. Seninse var.
Hey ufaklık, başın dertte.
O saray nereden geldi? Ya para...?
Sihir!
Nankör cin!
Bu Afrikalı köpekle nasıl bir olabildin?
Cehennemde yan yana olsak ısınamam bu herife.
Anne!
Ne istiyorsun yine? Hasta yatağımdan kalkıp geldim.
Hımm, güzel kızmış...
-Eyvah, ne işin var senin burada? -Asıl senin?
Siz ikiniz tanışıyor musunuz?
Ay, sorma. Maalesef, bizler baba tarafından çok uzak akrabayız.
Senden asırlardır nefret ediyorum.
Ya, ya ne demezsin, midemi bulandırıyorsun.
Senin mideni bulandırmaya koca Pers ordusu yetmez.
Seni sıkılası sivilce. Seni devenin hörgücü seni.
Bu anı çok uzun yıllar bekledim. Hem de çok.
Gözlüklü birine vuramazsın herhalde?
Ben de tam bunu düşünüyordum.
Öyle olsun, elveda!
Hayır, benim cinim seninki ile kapışacak. Kazanan her şeyi alır.
-Kulağa enteresan geliyor. -Yo yo, öyle demek istemedi, dili sürçtü.
-Anlaştık! -Anlaştık mı?
Anlamıyorsun, ben onunla kapışamam. Etim ne, budum ne?
Cin dünyası ne kadar adaletsiz değil mi?
Of of, dişim ağrıyor. Üzgünüm, gitmem gerek.
Hadi başlayalım artık. Uygun bir ortam hazırlayalım.
Hayır, daha çok gencim.
Formumda değilim, hiç de olmadım gerçi.
Benim için hiç iyi değil.
Sen erkek adamsın.
Tamam, hazırım. Allahım sen taksiratımı affeyle.
Sana sığınıyorum. Koru beni Yarabbim.
Allah'ım.
Olamaz.
Yedim seni.
Hayır!
Beni bir daha gönderme oraya. Ben ona rakip olamam.
Bal gibi olursun. Git ve dövüş.
Alaaddin, beni seviyor muydun, yoksa o da mı yalandı?
Şimdi değil aşkım, sonra.
-Beni sevdin mi? -Ya sen?
-Her zaman. -Onu duydun, git ve dövüş.
Ben kazandım!
Dışarı!
-Yaşlı annem adına merhamet diliyorum. -Hayır, kazanan her şeyi alır dedik.
Mustafa kaybetmişti, ama haberi yoktu.
Hırsızlık söz konusu olduğunda Alaaddin'le başa çıkamazdı.
Hile yaptın! Bir dahaki sefere sana acımayacağım. Seni öldüreceğim...
Mustafa’nın zaferini elinden çalmıştı.
Alaaddin kazanmıştı.
En yüce ödülü kazanmıştı.
-Tam bir hırsıza yaraşır şekilde. -Anasına çekmiş.
Yüzüğün cinine özgürlüğünü verdi.
Cin de hiç düşünmeden kabul etti.
Lambanın cini ise özgürlüğü kabul etmedi.
Ne yapayım özgürlüğü? İş bulmam gerekecek, şişko bir kadın...
...ve tembel veletler. İstemem, eksik olsun.
Burada gücüm var. Kontrol bende.
Kendi özgürlüğüme kendim karar veririm.
Her zaman tersti zaten. Onun karakteri böyleydi.
Alaaddin cinlere gerçekten özgürlüklerini sunup güçten vaz mı geçti?
Önemli olan güç değildir.
-Ya nedir? -Mutluluk.
Zavallı Emin Abur'un böyle bir şeyi yoktu. Aslında hiçbir şeyi yoktu.
Ne huzuru, ne rahatı, ne de mutluluğu.
-Emin Abur da kim? -Kahire'de genç bir dilenci.
Başka bir öyküye başlıyorsun.
Emin'den daha önce bahsedecektim, çünkü özellikle ilgini çekerdi.
Neden?
Çünkü tıpkı sana benziyordu.
-Bana mı? -Aslında bu öykünün asıl olağanüstü tarafı...
..diğer ana karakter olan Sultan Reşit.
O da tıpkı kardeşin Şahsenem’e benziyordu.
Kardeşime mi? Bu durumda ben öyküdeki dilenci, kardeşim de Kahire Sultanı.
Nasılsa bunu yarın gece anlatmak isteyeceksindir?
Evvel zaman içinde...
Nuh nebiden kalma günlerde...
Üç istekte bulunmuş...
Yarın Bağdat masal anlatıcılar derneğinin yarışması var. Jüri başkanı benim.
Sen de katılmalısın.
Para için değil, hayatın için katılmalısın.
Ona bir macera, bir komedi ve bir fantezi anlattım.
Şimdi de trajik bir şey anlatacağım.
Ona ve kardeşine benzer tipler seçtim, ilgisini çektim. Ama nereden başlayayım?
En baştan başlarsın ve sona doğru gidersin. Sonra da bir anda kesersin.
-Sadece sonunu tahmin edemesin. -Neler olacağını bilmiyorum, o da bilmiyor.
Sizce devam etmeli miyim? Kardeşi Şahsenem ona isyan etti.
-Şimdi masal anlatmanın sırası mı? -Hem de tam sırası.
Öyküler, kazanmanın yollarını, ya da ölümü atlatmayı anlatır.
Ya seydi, kardeşinizin ordusu iki günlük mesafede.
-Ne yapacaksınız, ya seydi? -Bekleyeceğim.
Beklemek sabır gerektirir. Sabrın ne olduğunu iyi bilirim.
Dilenci Emin'in biraz daha parası kalmıştı. Soluğu hemen birahanede aldı.
Bu arada Sultan Reşit Kahire sokaklarında tebdili kıyafet dolaşıp,...
...macera arıyordu.
Reşit'in yanında komutanları ve babama çok benzeyen başveziri vardı.
Sultanım, dünyanın en tehlikeli işi bu.
Bu şekilde kılık değiştirmiş dolaşmak sizi saldırılara açık hale getiriyor.
Bence eğlenceli.
Muhafızların komutanı olarak çok tehlikeli bir eğlence derim.
Şakanın özelliği bu zaten. Zavallılar bir bilse kim olduğumu.
Düşünsene ne numaralar çekebilirim.
En sıradışı eğlencelerden biri bu.
İçeri girelim ve ne tür tiplerle karşılaşacağımıza bir bakalım.
-Aynısını senin için yaparım, gemim limana geldiği zaman. -Hangi gemi?
İşte gemim, işte kaderim. Benim bir kaderim var, onu izlerken içiyorum işte.
-Neymiş o kader? -Bilemiyorum, ama harika olacak!
Seçme şansın olsaydı nasıl bir kader seçerdin?
Sultan olmayı seçerdim tabi ki.
-Şu halinle mi? Sende sultan olacak tip mi var? -Ne ilgisi var be tipimle?
Sultan sanki çok mu bir menem? İpek kundaklara sarıldığı için öyle.
Kapıdaki gözetleme deliği kadar faydası var insanlara.
Sen olsan farklı olurdu, değil mi?
Dostum var ya, ah bir sultan olsam, neler neler yapardım.
Belki de kaderin budur.
-Siz iyi misiniz efendim? -Çok iyiyim. Muhteşem, muhteşem.
-Hadi tutun şunu saraya götürün. -Ama efendim.
Tek kelime bile edeyim deme!
Hadi.
Oyunuma başlamak için sabırsızlanıyorum.
Çok kötü bir şakaydı.
Yıkandı ve parfümlere boğuldu. Böylece annesinin bile tanıyamayacağı biri oldu.
-Uyandığında herkes ne yapacağını biliyor mu? -Evet efendim, ama...
Sakın itiraz etmeye kalkma, sakın!
Şarap istiyorum.
Yok yok, istemiyorum.
İçkiden dolayı...
...daha önce de hayal gördüğüm olmuştu.
Kışt!
Kışt kışt!
-Neredeyim ben? -Sarayda, ya seydi.
-Ne sarayı? -Sizin sarayınız.
Benim sarayım mı?
-Ben kimim? -İman edenlerin komutanı, dünyanın kralı...
...yeryüzünde Peygamberimizin sesi Sultan Harun Reşit.
Bu delilik.
-Yetkili biriyle konuşmak istiyorum! -Gece geç saate kadar içtiniz, ya seydi.
Hafızanızı etkilemiş olabilir.
İçerim tabi, kafam bozuktu.
-Majesteleri... -Kimim ben?
-İman edenlerin komutanı, dünyanın kralı. -Yok ya, vallahi değilim.
-Bu majestelerinin bir şakası mı? -Hayır ya, ben Emin, ayyaş Emin.
Kahire'de hangi meyhaneye sorsan beni tanırlar.
Ben başveziriniz Musa. Beni hatırlayamadınız mı?
Ya, seni gözüm bir yerden ısırıyor ama.
Ben Ebu Muz. Son on yıldır saray muhafızlarının komutanıyım.
-Neden bana Sultan Reşit dediniz? -Çünkü öylesiniz!
Hayır, yaa!
-Hiç Sultan Reşit'i gördünüz mü? -Yoo.
Eee, nereden biliyorsunuz o zaman o olmadığınızı?
Çünkü ben, benim. Beni iyi tanıyorum.
Şaraptan, ya seydi. Beyniniz azıcık sulanmış.
İçtiği şarabın etkisinde olduğunu sanan Emin,...
...vezir ve diğerlerinin söylediklerine inanmaya başlamıştı.
Bütün saray, sultanın bu acımasız şakasında rol aldılar.
Buna mecburdular, yoksa hayatları tehlikeye girerdi.
İman edenlerin komutanı, dünyanın kralı,...
...peygamberimizin sesi Sultan Harun Reşit konuşacaklar.
Ben o dediklerinden değilim, kumandan, kral ya da peygamberin sesi değilim.
Ben Sultan Harun Reşit de değilim.
-Bu sultanın şakalarından biri mi? -Hayır.
Kahire’nin arka sokaklarında yaşayan bir sarhoşum ben yahu.
O halde neden tüm saray sultan olduğunuzu söylüyor?
Kendinize bir bakın, ya seydi. Bu bir ayyaşın yüzü değil.
Bu bir kralın yüzü.
Emin yıllar boyunca sadece bir sonraki içkiyi nereden bulacağını düşünmüştü.
Ama artık her şey değişmişti. Şimdi çok farklı biriydi.
Bir de Çin elçisi konusu var.
Büyük Han'la pazarlıklara başlama konusu kabul edilmişti.
-Şey, hala sultan mıyım? -Elbette öylesiniz, ya seydi.
-Sınırsız gücüm var mı peki? -Kesinlikle.
Öyleyse büyük Han hakkında konuşmak yerine,...
...kendi halkımın gereksinimlerini, mutluluğunu konuşalım.
Yazın bakalım. Ben, Sultan Reşit...
..şehirlerimin her birine yeni okulların kurulmasını emrediyorum.
Efendim, bana sorarsanız bu konuyu düşünmenizde yarar var.
Düşünerek iş yapamam. Yaz bir tane daha!
Yeni fermanım.
Vergileri yarı yarıya azaltıyoruz.
Ya seydi, nasıl olur?
-Komutan, ordunuzun az para aldığını düşünüyor musunuz? -Kesinlikle.
Yetersiz para alan askerlerin, ülkeyi iyi savunamayacağı hakkında...
...raporlar vermiştim, unuttunuz mu?
Tüm önerilerinizi kabul ediyorum, komutan. Maaşlarınız iki katına çıkartılacak.
-Parayı nereden bulacağız, efendim? -Her türlü aşırılığı ve israfı önleyeceğiz.
Özellikle de sarayda.
Vezir, senin de raporlarını okudum. Bürokrasinin kökten düzeltilmesi gerek.
Düşüncelerini derhal uygulamaya geçir.
Geri zekalı.
Yıllardır yapamadıklarımızı bir gün içinde yaptık.
Bu kez Sultan Reşit hiç gülmüyordu.
Dilenci Emin, rolünü çok ciddiye alıyordu.
Bir sineği arı sütüyle beslersen, hemen kral kelebeğine dönüşür.
Sultan Reşit artık şakayı bitirmek istiyordu.
-Ne şaka ama! -Uyandığında hiç eğlenmiş olmayacak.
Ben eğlendim. Önemli olan da bu.
Ayrıca bir günlük kral oldu. İnsanlar hayatları boyu bunu arzular.
Şimdi onu ne yapacaksınız, efendim?
Geldiği çöplüğe geri bırakacağız. En güzel kısmı da bu.
Kötü bir uykudan uyanıştı bu.
Felaketti.
Mutlak zenginlikten mutlak yoksulluğa düşüş...
...bir insanı çıldırtmaya yeterdi.
Hayır...
Bu bir rüya. Ben sultanım.
Sultanım ben.
Sultanım!
İnsanoğlu tüm dünyaya hükmedebileceğini düşünür.
Ama benimki adeta gerçekti.
Çok gerçekçi...
Fakat günler geçtikçe daha az gerçek görünmeye başladı.
Emin, bir süre sonra bu olayın olduğundan bile şüphe etmeye başladı.
Ama feleğin ve sultan Reşit'in oyunları henüz sona ermemişti.
-Yemelisin. -Aç değilim.
Yanımda kal, yanımda kal konuşalım.
Kimse benimle konuşmuyor. Herkes bana deli diyor.
-Deli misin peki? -Şey, ben kendimi...
...Sultan Reşit sanmıştım.
Sultan olmayı o kadar çok hayal ettim ki...
...bana gerçek gibi göründü.
Sultan Reşit'ten daha mı iyiydin?
Sadece rüyalarımda.
Teşekkür ederim, birader. Sağol.
Tüm acıların devası sevgidir.
İyileştiğini düşünüyor.
Ona ne olduğunu öğrendiğinize göre artık rahat bırakabilir miyiz, ya seydi?
Bir günlük sultanlıkta iyi iş çıkardığını düşünüyor.
Ona bir şans daha vereceğim.
-Şakayı tekrarlayacak mısınız? -İyi bir şaka tekrarlanmaya değer.
-Efendim, ama ömrü boyunca deli kalabilir. -Şakadan hiç anlamıyorsun.
Sultandan iyi dileklerle.
Bugün onun doğum günü. Kutlamak için her mahkuma bir kupa şarap verildi.
Çok yaşa Sultan Reşit.
Böylece Emin'in işkencesi devam etti.
Sürekli yinelenen korkunç bir kabus gibiydi.
İmdat! Kurtarın beni!
-Neyiniz var majesteleri? -Ben Emin'im. Dellendim yine.
Sakin olun efendim. Kötü bir rüya gördünüz.
Peki ama, rüyaların hangisi gerçek?
Saray doktorlarını çağırayım.
Cinler yaptı bunları bana. Buraya taşıdılar beni. Onlar her yerdeler.
Cinler!
Duydunuz mu? Bana gülüyorlar.
Tüm cinlere ölüm!
Şunu unutmamalısın ki...
...aynı şakayı iki kere yemezler.
-Ölmüş. -İyi tarafından bakalım. Artık şaka yok.
Yüzünde gülümsemeyle can verdi.
-Şimdi ne yapacağız, yerine kim geçecek? -Varisi yok.
Asiller arasında münakaşa başlar. İç savaş çıkabilir.
-Tabi biz bir şey düşünmezsek... -Peki ama nasıl?
Sultan Reşit, Emin'e sultan gibi davranmamızı söylemişti.
-Ama, sadece bir günlüğüne! -Bunu sadece biz biliyoruz.
Vergileri düşürmeye devam ederse, kimseden korkmasına gerek kalmayacak.
Sultan Reşit'in Mekke'ye hacca gittiğini,...
...yönetimi bir süreliğine arkadaşına devrettiğini söyleriz.
-Evet, bir açıdan doğru. -Doğru veya değil. İnandırıcı. Önemli olan bu.
Doktorlar gelecek, majesteleri.
-Hastalanmışsınız. -Öyle mi?
Ya bu kim?
Şey, sarayın soytarısıydı.
Nesi var peki?
Son şakasına gülmekten öldü.
-Neden gülüyorsunuz? -Hiç şakadan anlamadığımızı söylerdi de.
Emin zamanla tarihin en sevilen sultanlarından biri oldu.
Reşit tamamen unutuldu.
Kendimi sultan Reşit'te gördüm.
Kahkahalara boğulmuştu. Ben de ihanet korkusu içinde boğuluyordum.
Reşit kaba mizah anlayışını, bense korkularımı beslemek için...
...her şeyi yapmaya hazırdık.
O siz değildiniz, içinizdeki karanlıktı.
Hala orada mı? Gözlerimin içine bak.
Ne görüyorsun orada?
Kendimi.
Aşkıma bakarken.
Ya seydi, kardeşinizin orduları şehrin dışına kadar geldi.
Yakında, aşkım.
-Kalbim. -Bir hikayeye ne dersin?
Hayır, artık senin için tek tehlike kardeşimdir.
Hayatını kurtarmak için ona bir hikaye anlatmaya kalksan...
...boğazını keser.
-Bu hiç iyi bir zaman değil, Şehrazat. -Hiç de bile. Tam sırası.
Üç kardeşin başından geçen inanılmaz bir hikaye.
Uzun zaman önce Yemen'de geçmiş bir hikaye.
Yemen topraklarının Sultanı Bilal'in üç oğlu varmış.
Prens Ahmet, Hüseyin ve Ali.
Prens Hüseyin, Yemen'in en iyi kılıç ustası.
Ahmet, ok ve yayın ustası.
Prens Ali'nin ise olağanüstü kuvvetli bilekleri vardı.
Yine kavga ediyorlar.
Onlar aralarında şakalaşıyor bey. Zamanla bırakırlar.
Bunu on yıldır söylüyorsun.
Olamaz! Benim güzel amber çiçeğim. Canım palmiyelerim.
Sizi barbarlar!
Barbarlar!
-Bu seferki kavganın nedeni neydi? -Prenses Fatma beni seviyor.
-Hayır, beni seviyor. -Sen aynaya bir baksana.
Ben öldüğümde ne olacak?
-Siz ülkeyi parçalarsınız. -Yaptığınızı beğendiniz mi?
Ölümden bahsetmeye başladı. Babanızı yatağa düşüreceksiniz.
Kötü bir niyetimiz yoktu, anne. Babam gerçekten ölmeyecek, değil mi?
Ama günüm birinde öldüğümde veliahtım hazır olmalı.
-O zaman beni seç baba. -Unutma ki en büyük benim.
Sen de unutma ki kanunlara göre son sözü ben söylerim.
-Karar kıldın mı baba? -Üç tane mankafa evladım var. Nasıl karar vereyim?
Yemen halkına duyurulacak:
Oğullarımı bir yolculuğa yolluyorum.
Geriye dünyanın en büyük harikasıyla dönen...
...veliahtım olacak.
-Ne kadar zamanımız var? -Bir yıl.
Beraber gidip...
...beraber dönmek zorundasınız.
Kaybolmayın oğullarım.
-Ve terli terli su içmeyin, e mi anacım? -Peki, anne.
Böylece üç kardeş bilinmeyen topraklara doğru yola çıktılar.
Dünyanın en büyük harikasını bulmak üzere.
Seneye aynı yerde, aynı günde buluşuruz.
En iyi olan kazansın.
-Sen niye sırıtıyorsun ki? -En iyi benim de ondan.
En iyi olduğun kesin, ama deve pisliği küremekte.
Ellerinde harita yoktu. Gezginlerin, ejderhaların olduğu...
...diyarlara yola koyuldular.
Ali kendisini masallar ülkesinde buldu.
Bronzdan yapılmış Zirok kentinde.
Kent mahvolmuştu. Bronz paslanmış, çeşmeler kurumuştu.
Derken inanılmaz bir şeyle karşılaştı.
Kardeşlerim ve ben, babama sunulacak harika şeyler bulmak için dünyayı geziyoruz.
Bende sana göre bir şey var.
Daha önce teleskop görmüştüm.
Böylesini değil. Gözünün önüne tut.
İçinden geçen her şeyi görebilirsin.
Yemen prensesi Fatma'yı görmek istiyorum.
Bu o!
Bu Fatma.
Bu bir harika. Satar mısın?
O benim değil artık. Bunu Hari Bin Kerim'e teslim edecektim.
-Peki o satar mı? -Kendisine sorun.
Teleskop satılık değil. Gördüğünüz gibi paraya hiç ihtiyacım yok.
Ama onu size hediye olarak verebilirim tabi.
Karşılığında ne verebilirim?
Eğlence. Çakra büyük bir dövüş ustası olduğunu söyledi.
Teleskop için adamlarımla dövüşür müsün?
Elbette.
Teleskop benimdir. Adamlarını öldürdüm.
Öldüklerini de nereden çıkardın?
-Bu kez bıçakla. -Bıçak mı? Hile yapıyorsunuz.
İşte gerçek... hile...
Adil bir dövüştü, Çakra efendi.
Ali sihirli teleskopu aldığı gibi gezginler hanının yolunu tuttu.
Ahmet kuzeye ilerliyordu.
Ben Yemen prensi Ahmet.
Sizde nadir bir meyve olduğunu öğrendim.
Bu kutsal yeşil elma, tüm hastalıkları iyi edermiş.
Onu satın almak istiyorum.
Satılık değildir.
Karşılığında verebileceğim bir şey var mı?
Belki. Özel bir yeteneğin var mı?
İyi ok atarım.
Yaşam Elma'sına uygun olup olmadığını anlayacağımız bir sınavdan geçeceksin.
Çok etkilendim, Ahmet. Bir sınavın daha var.
Sonra elma senin olur.
-Bu çok riskli. -Ödül için değer.
-Bir çocuğun hayatı pahasına olmaz. -O zaman eve eli boş dönersin.
-Kaybettim. -Hayır, kazandın.
Kaybederek kazandın. Ne olursa olsun kazanayım demedin.
Yaşam elması senindir.
Kutsal adam gitmeden önce Ahmet'e elmayı ve birkaç nasihat verdi.
Bu arada Hüseyin de muhteşem Petra kentine varmıştı.
Günümüzde kumlar altında kaybolmuş olan Petra.
Ancak o zamanlar doğunun mücevheriydi.
Hüseyin, Petra'yla ilgili çok ilginç bir şey keşfetti.
Bir şehir içinde, iki şehir vardı.
İkinci şehir, birincinin altında uzanıyordu.
Yeraltındaki Petra, birinciden yıllarca fazla ayakta kalmıştır.
Ama sonunda, her iki şehir de kumlar tarafından yutulmuştu.
-Satılık tek halın bu mu? -Tam 50 altın.
-Delirmiş olmalısın. -O kadar altınınız var mı?
-Eğer istersem. -İsteyeceksiniz.
Beni izleyin.
Yüzlerce halın olmasına rağmen neden bu eski halıya satmaya çalışıyorsun ki?
Çünkü bu bir uçan halı.
Petra’ya yabancı biri olabilirim, ama çocuk da değilim
-Uçan halı diye bir şey yoktur. -Olmaz mı? Binlercesi var.
Bu sadece bir tanesi.
Yüksel halı, yüksel!
Çüş!
Otur.
Gitmek istediğiniz yeri söylemeniz yeter.
50 altın mı demiştin? Son kuruşuna kadar hak ediyor.
Nakit vereceğim.
-Bu da ne böyle? -Seni soyup öldüreceğiz. Sakın alınma.
Sihirli bir halıyı sadece 50 altına satmayız herhalde.
Karlı bir ticaret olmaz.
Öldür onu.
Durdurun onu!
Hadi.
Beni gezginler hanına götür.
İyi iş başardık. Mucizevi bir elma,...
...uçan bir halı ve sihirli bir teleskop.
Bunu hiç denedin mi, Ali?
Elbette denedim!
-Neyi görmek istediğini söyle yeter. -Babamı görmek istiyorum.
Bu babam.
Ölüyor. Hemen yanına varmalıyız.
Kardeşler çok önemli bir şeyi fark ettiler: Birlikten kuvvet doğar.
-Ama varmamız bir hafta sürer. -Hayır.
Bir yolunu biliyorum.
Zamanında yetişip Ahmet'in yaşam elmasıyla babalarının hayatını kurtardılar.
Hayatlarının sonuna kadar, uyum içinde yaşadılar.
Ve ülkeyi barış içinde yönettiler.
Sihirli elmayı verdiği sırada kutsal kişi Ahmet'e ne dedi?
Dünyanın hinlikler ve kötülüklerle dolu bir cehennem olduğunu.
Ve bununla ancak iki şekilde baş edileceğini söyledi.
İlki kolay ve yanlış olanı: Kabullenmek ve bir parçası olmak.
İkincisi zor, ama doğru olanı:
Onunla mücadele etmek, kötü olmayanları tanımak...
...ve onlara yardım etmek.
Sen ikinci yolu seçtin, bana yardım ettin ve karanlıktan kurtardın.
-Neden? -Çünkü seni sevdim.
Yanıt bu mu?
Daha iyi bir neden bulana kadar...
Düşmanın başında Şahsenem'in ve eski eşinizin olduğuna dair raporlar geldi.
-O öldü, ben öldürdüm. -Ölse bile sizin mahvınıza yardım edebilir.
Ordu onun uğuruna inanıyor. Güçlü bir etkisi oluyor.
Orduya bizim daha güçlü olduğumuzu ilet. Savaşa kocamın yanında gideceğim.
-Hayır, bu çok tehlikeli. -Sevgini kanıtlamana gerek yok.
Bu ordunun moralini düzeltir. Onların ölü, bizimse canlı kraliçemiz var.
Soğuk bir çöl sabahında şehrin kapıları açıldı...
...ve büyük ordu savaş alanına çıktı.
Sultan Şehriyar düşmanına sürpriz bir baskın planlamıştı.
Saldırıya geçerken kalbinde korkudan eser bile yoktu.
Karımı koruyun. Onunki, benim hayatımdan çok daha değerli.
Sultan Şehriyar liderliğindeki küçük grup, ordunun kalanına önderlik etti.
Tarihin cesurlar ve hatalarından ders alanların yanında olduğu söylenir.
Masalcı her zaman masalların bizi kurtaracağını söylerdi.
Sanırım kasdettiği, hayal gücümüzü kullanırsak...
...masallar hayatımızı kurtarır.
-Adamları toplayın. -Peki efendim.
Açıl susam açıl.
Şahsenem, yaptıklarının cezasını çekme ve ölme vaktin geldi, kardeşim.
Şahsenem’in askerleri önden...
...ve arkadan kuşatılmıştı.
Ölüm çok farklı şekillerde ve görünüşlerde gelir.
Artık...
...Şahsenem’in sırası gelmişti.
Savaş sona ermişti.
-Babam mı kazandı? -Evet, baban kazandı ve Bağdat'ı kurtardı.
Çok heyecanlı bir öyküydü. Ne güzel anlatıyorsun anne.
-Bir daha anlat, anne. -Bir tane daha.
Yarın gece bir tane daha anlatacağım.
Yarın geceye kadar sabredin bakalım.